• Poniedziałek 2021-04-19, Dzień powszedni
    J 6,22-29
    Nazajutrz, po rozmnożeniu chlebów, tłum stojący po drugiej stronie jeziora spostrzegł, że poza jedną łodzią nie było tam żadnej innej oraz że Jezus nie wsiadł do łodzi...

wielkanoc20212

wielkanoc20213

 wielkanoc20214

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ten czas trwający 50 dni obchodzi się z wielką radością jako jeden dzień świąteczny, jako "wielką niedzielę". Trwa on od Niedzieli Zmartwychwstania do uroczystości Zesłania Ducha Świętego. Osiem pierwszych dni Okresu wielkanocnego stanowi Oktawę Wielkanocy. Obchodzi się je jako uroczystości, mają więc one charakter bardzo uroczysty.
Wynika to z faktu, że prawda o Zmartwychwstaniu - największa i najradośniejsza powinna stać się osobistym przeżyciem każdego chrześcijanina. W tym przeżyciu pomocna ma być liturgia, zwłaszcza niedzieli, z których każda jest powtórzeniem Wielkanocy (stąd nazwy II, III itd. Niedziela Wielkanocy).
Ostatnim dniem oktawy wielkanocnej jest II Niedziela Wielkanocna, czyli Miłosierdzia Bożego. Zewnętrznymi oznakami przeżywanego okresu wielkanocnego są: krzyż z czerwoną stułą, paschał i figura Zmartwychwstałego, umieszczone przy ołtarzu. Symbole zmartwychwstania pozostają przy ołtarzu do uroczystości Zesłania Ducha Świętego.


Od II wieku datuje się zwyczaj obchodzenia przez chrześcijan pamiątki Zmartwychwstania Pańskiego jako osobnego święta. Od IV wieku Kościół obchodzi Wielkanoc przez osiem kolejnych dni, tworzących oktawę uroczystości Zmartwychwstania. Kończy się ona w drugą niedzielę wielkanocną, czyli w niedzielę Miłosierdzia Bożego. Dni oktawy mają najwyższą rangę uroczystości Pańskich.
Czterdziestego dnia po Zmartwychwstaniu Pańskim, zawsze w czwartek, obchodzi się uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego.
W Polsce od 2003 r. jest ona przeniesiona na następującą po tym czwartku niedzielę - a więc na VII Niedzielę Wielkanocną.
Dni powszednie po tej uroczystości aż do następnej soboty włącznie stanowią czas przygotowania i oczekiwania na Zesłanie Ducha Świętego - Pięćdziesiątnicę. Ta uroczystość kończy Okres Wielkanocny.
W Okresie Wielkanocnym świętujemy Zmartwychwstanie Chrystusa. Radość ta towarzyszy nam we wszystkie niedziele w ciągu roku, ale jest szczególnie zaznaczona w tym czasie. Dawniej nazywano niedziele wielkanocne "Niedzielami po Wielkanocy", dziś natomiast są to "Niedziele Wielkanocy". Jest to podkreślenie prawdy, że cały okres jest jak gdyby jedna, nieprzerwaną niedzielą. O zwyczaju przedłużenia obchodów Zmartwychwstania na kolejne pięćdziesiąt dni wiemy z pism Ojców Kościoła z II i III wieku. Liturgia tego czasu wyraża naszą radość paschalną. Ksiądz ubrany jest w szaty koloru białego. Obok ołtarza stoi figura Jezusa Zmartwychwstałego oraz krzyż z czerwoną stułą. W czasie wszystkich mszy św. jest zapalany paschał, który również stoi przy ołtarzu. Wszystko to uobecnia nam Zmartwychwstanie naszego Pana. Ważna w tym czasie jest Niedziela Miłosierdzia Bożego Jest ona obchodzona w II Niedzielę wielkanocną. Została ustanowiona w 2000 roku przez papieża Jana Pawła II. Natomiast 17 sierpnia 2002, Ojciec Święty, w Bazylice Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach, dokonał Aktu Zawierzenia Świata Bożemu Miłosierdziu.
IV Niedziela Wielkanocna to Niedziela Dobrego Pasterza. Postać Dobrego Pasterza, który tak często Jezus odnosił do siebie, zapewne kojarzy się nam zupełnie inaczej niż ludziom żyjącym w czasach Ewangelii. By lepiej zrozumieć przekaz biblijny, dobrze jest poznać środowisko jego powstania.
W tym czasie obchodzimy też Wniebowstąpienie Pańskie - Po swym zmartwychwstaniu Chrystus ukazywał się uczniom, zaś czterdziestego dnia na ich oczach wzniósł się do nieba z Góry Oliwnej. (...) Z tej góry, gdzie rozpoczęła się męka Chrystusa, wzięła początek także Jego chwała."
Uroczystość Zesłania Ducha Świętego kończy okres Wielkanocy. Kościół modli się w tym dniu: "Panie, nasz Boże spraw aby zgodnie z obietnicą twojego Syna Duch Św. dał nam głębiej zrozumieć tajemnice Eucharystii i doprowadzić nas do całej prawdy" (Modlitwa nad darami). On umacnia to, co słabe, prostuje to, co błędne, rozgrzewa oziębłe i przynosi błogosławieństwo pokoju. A my, poddając się Jego światłu i Jego ciepłu, jak uczniowie zgromadzeni wokół Maryi w Wieczerniku, możemy o tym zaświadczyć w codziennym życiu. Otwórzmy się na Jego światło. Wykorzystajmy ten czas na świętowanie radości z tego, że Jezus żyje pośród nas.

źródło: www.milbozostrowiec.sandomierz.opoka.org.pl